Business & Bubbles

JAN.11th Bubbles

Author

Recensie: Na Mattias – Peter Zantingh

Wat laat ik na?

“Ultimately, when it comes down to it, in my life, I like to think that I’ll do more good than I’ll do bad. That’s essentially what I’d like to leave the planet. Whether I’m hit by a truck, or a plane crash or lying on my death bed as an old man, I’d like to know that I imparted a little bit of positivity. ‘Cause we do take up space, and we do consume. We sin against earth by being alive.”

Met deze quote van de Ierse songwriter en vocalist Glen Hansard opent Peter Zantingh zijn roman. Onze tijd op aarde is eindig, de een leeft wat langer dan de ander en wanneer het stopt weet niemand. Jouw leven, jouw zijn verdwijnt, maar de herinnering aan jou resoneert door bij degenen die je achterlaat. Dat zet me aan het denken. Wat laat ik na wanneer het mijn tijd is?

Door de ogen van een ander

Mattias is er niet meer. Op een dag ging hij op pad, deed zijn ding en toen was het over. Familie en vrienden achterlatend. In Na Mattias speelt Mattias de hoofdrol, maar omdat hij er niet meer is wordt zijn verhaal verteld door acht verschillende mensen. De een ligt hem na aan het hart en de ander kende hij niet eens persoonlijk. Toch heeft hij al hun levens beïnvloed.

Een voor een vertellen ze hun verhaal, schetsen ze een beeld van hun leven, een wereld die op zijn kop staat en de spoken waarmee ze achterblijven. Door de ogen van de anderen krijgen wij te zien wie Mattias was, wat hij deed en hoe het noodlot hem trof.

De acht

Zantingh trapt af met het verhaal van Amber, de vriendin van Mattias. Zij wordt gevolgd door Quentin, een oude schoolvriend. Riet en Hendrik, de oma en opa van Mattias. Nathan, een verkoper en alcoholist. Issam, een roadie van een Vlaamse band. Kristianne, de moeder van Mattias. Chris, een blinde hardloper en Tirra, een andere moeder met een groot verdriet. Vriendin Amber sluit vervolgens het geheel weer af.

Alle acht hebben een eigen verhaal te vertellen. Van verdriet en spijt tot mooie herinneringen en geluksmomenten. Alle acht schetsen ze zo een beeld van wie Mattias was, ook degenen die hem niet persoonlijk kenden. Ze zijn alle acht aan elkaar gelinkt door een ingrijpende gebeurtenis.

Playlists

Dat Zantingh zijn boek begint met een quote van een muzikant is geen toeval. Zelf heeft hij met twee vrienden de website LowLove opgericht en zes jaar lang onderhouden, een site gericht op het muziekfestival Lowlands.

Ook zijn hoofdpersoon Mattias is vol van muziek. Hij gaat graag naar festivals en optredens van opkomende bandjes die nog niet bij het grote publiek bekend zijn. Hij droomt ervan om een eigen koffietent te openen die hij Playlists noemt en waarbij de muziek die gedraaid wordt op het bonnetje wordt afgedrukt, zodat je het thuis nog eens kunt naluisteren. Muziek die zijn gasten met hem en met elkaar verbindt. Want dat is wat Mattias drijft: verbinding.

C’est le ton qui fait la musique

Vanaf de eerste zin – “Een week na Mattias werd zijn fiets bezorgd.” – houdt Zantingh me in de greep van Mattias, met een alledaags ding zoals het bezorgen van zijn fiets. Ik wil meteen weten wat er aan de hand is. Waarom is hij er niet meer? Mattias had zelf toch ook verwacht dat hij er nog zou zijn, anders bestelt hij geen nieuwe fiets.

Het verhaal van Mattias klinkt als een nummer 1-hit van een met bekende artiesten samengestelde popgroep die samenkomt voor het goede doel. Ook al ontmoeten ze elkaar soms voor het eerst, vullen ze elkaar naadloos aan en zijn ze goed op elkaar ingespeeld. Elk hoofdstuk leest als een couplet, gezongen in het timbre van de betreffende artiest. Helder, to the point, zonder onnodige riedeltjes en overdadige uitschieters. In het onderliggende ritme weet Zantingh ook nog actuele gebeurtenissen door te laten klinken. Hij weet de juiste toon te bespelen en verbindt alle noten vloeiend aan elkaar. Zantingh laat duidelijk zien dat c’est le ton qui fait la musique.

Van het concert des levens…

Eigenlijk sta ik er nooit bij stil dat een leven, dat van mijzelf of dat van mijn dierbaren, zomaar kan eindigen. Natuurlijk weet ik wel dat iedereen ooit dood gaat, maar daarover denk ik liever niet na. Doordat ik Mattias door zijn nabestaanden leer kennen, besef ik dat mijn erfenis bestaat uit de herinneringen die degenen die ik achterlaat van mij hebben. Net nu ik eindelijk verlost ben van blokkerende gedachten over wat anderen wel niet van me zullen denken wanneer ik mijn eigen koers vaar. Moet ik mezelf dan toch weer sociaal wenselijk gaan opstellen of mijn mening voor me houden, zodat ik niemand tegen het hoofd stoot? Ik wil niet als onattente lomperik herinnerd worden, mocht het zover zijn.

Gelukkig zijn daar nog de eindnoten die Amber zingt die mij eraan herinneren dat je een ander kunt volgen en toch ook nog steeds jezelf kunt zijn. Wat vind ik belangrijk? Wat wil ik nalaten? Die tonen wil ik laten klinken. Hoe lang nog? Geen idee. Van het concert des levens heeft niemand een program, dus laten we van elk nummer een hit maken.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Christa mulder (@christa.mulder) op  

Na Mattias – Peter Zantingh
Uitgeverij: Das Mag
€ 22,50

Wil je weten welke nummers er op de playlist van Mattias staan? Luister ze hier op Spotify.

Bubbles


#Peter Zantingh #recensie

Read more articles

Bubbles

MRT.8th Emilie van Kinschot

Recensie: Kolja – Arthur Japin

Recensie: Kolja – Arthur Japin

Kolja, het nieuwe boek van Arthur Japin, gaat over de dove jongen Kolja, die door de gebroeders Modest en Pjotr Iljitsj Tsjaikovski wordt opgevoed. Een vlotte historische roman die goed aansluit in de reeks romans van Arthur Japin.

Bubbles

FEB.22nd Annelieke Baardslag

Recensie: Marlena – Julie Buntin

Recensie: Marlena – Julie Buntin

Marlena, de debuutroman van Julie Buntin, is een coming of age story van tieners in erbarmelijke omstandigheden. In het middelpunt staan Cat en Marlena, twee meisjes die binnen no time onafscheidelijk worden. Deze intense vriendschap zal de rest van Cat’s leven beïnvloeden.

Bubbles

MRT.4th Emma Verkuijl

De Viking in Meatless District

Hotspot: Meatless District

Aangezien ruim de helft van de redactie vegetariër is of probeert vegetarisch te eten, kon het ook niet anders dan dat ons eerste redactiediner plaatsvond in een restaurant met plantaardige keuken. De keus viel op het hippe Meatless District in Amsterdam West. Maarreh, hoe was het eten eigenlijk?

Bubbles

FEB.18th Annelieke Baardslag

Annelieke ging naar Mediamatic ETEN

Hotspot: Mediamatic ETEN

In de buurt van Centraal Station, handig voor een zakenafspraak dus, zit het restaurant Mediamatic ETEN. Als je weleens met de trein reist, heb je het vast ooit een keer gezien en je afgevraagd wat zich daar allemaal afspeelt. Wij gingen voor je op onderzoek.

Share this article

Author


Nicole Ramsaran leeft volgens het Pay it forward-principe, woont in boekenwinkels en heeft een waanzinnige collectie notitieboeken. Op straat heeft zij een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de ouden van dagen, die de tramtijden willen weten, en leert van hen wijze lessen over het leven. Binnen haar vicieuze cirkel van zingen, lezen en schrijven voelt zij zich helemaal gelukkig.

Comments