Business & Bubbles

FEB.6th Bubbles

Author

5 weetjes voor bij de waterkoeler – bizarre experimenten

Ga hier maar even voor zitten

Er kunnen in de naam van de wetenschap nogal bizarre experimenten worden uitgevoerd. Helaas zijn dieren vaak de klos – daarom kies ik al een tijdje voor diervriendelijke mascara. Maar wist je dat er ook stiekeme, onverantwoorde en onethische experimenten met mensen zijn uitgevoerd? Zoals deze 5 bizarre experimenten.

#1 Onnodig lijden

Als jij je nu opgeeft als medisch proefkonijn, weet je precies waar je aan begint. Je weet wat er onderzocht wordt, wat je krijgt toegediend en wat de bijwerkingen kunnen zijn. Maar dat is helaas niet altijd zo geweest. In 1932 ging er een onderzoek van start naar de gevolgen van onbehandelde syfilis bij Afro-Amerikaanse mannen. Aan dit onderzoek van de U.S. Public Health Service deden 600 arme, analfabetische Afro-Amerikaanse mannen mee. Deze mannen hadden geen medische zorg en sommigen van hen hadden in hun leven nog nooit een dokter gezien. 399 van de mannen hadden syfilis en 201 waren gezond. De proefpersonen wisten echter niet dat ze aan syfilis leden. De onderzoekers vertelden dat ze ‘slecht bloed’ hadden en dat dit werd onderzocht . De deelname werd ‘beloond’ met gratis warme maaltijden, gratis medische zorg en een gratis begrafenisverzekering voor wanneer ze zouden komen te overlijden.

Toen het onderzoek begon was er nog geen medicijn tegen syfilis. Maar die kwam er wel in 1947: penicilline. De mannen die aan het onderzoek meededen, werden hier niet van op de hoogte gebracht. Het onderzoek bleef doorgaan; de deelnemers kregen placebo’s toegediend, moesten aan pijnlijke testen deelnemen en kregen te maken met de gevolgen van de onbehandelde syfilis. Onbehandelde syfilis kan onder andere leiden tot blindheid, tumoren, hart- en psychische aandoeningen. Toen in 1972 informatie werd gelekt aan de pers door klokkenluider Peter Buxtun – die al eerder tegen dovemansoren protest had aangetekend tegen dit experiment – werd dit afschuwelijke experiment stopgezet. Maar in de tussentijd waren:

  • 28 van de proefpersonen gestorven aan syfilis
  • 100 van de proefpersonen gestorven aan syfilis gerelateerde complicaties
  • 40 echtgenotes besmet geraakt
  • 19 kinderen met congenitale syfilis geboren

Veel mensen geloven dat bij aanvang van het experiment geen van de Afro-Amerikaanse mannen al besmet was met syfilis, maar dat dit werd geïnjecteerd door de onderzoekers – wat me helaas niet eens zou verbazen na het lezen van dit gruwelijke experiment. Sinds het Tuskegee-syfilisonderzoek zijn er regels opgesteld om dit soort wanpraktijken te voorkomen. Wat helaas een schrale troost is voor de slachtoffers.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door דַפנָה (@konciouskutie) op

#2 Zo creëer je onzekerheidsmonsters

Stel dat je een kind bent dat stottert. Je gaat naar spraaktherapie waar de therapeut tegen je zegt dat je alleen nog maar mag praten als je ‘normaal’ kunt praten. Durf je dan nog je mond open te doen?

In 1939 werden 22 kinderen tussen de 5 en 15 jaar oud uit een weeshuis geplukt om aan een onderzoek mee te doen. De onderzoekers wilden weten of positieve en negatieve feedback op spraakstoornissen van invloed was op de manier waarop kinderen taal leerden. De kinderen werd verteld dat ze meededen aan spraaktherapie en ze werden in twee groepen opgesplitst. In beide groepen zaten 5 kinderen met vroege kenmerken van stotteren. De andere 6 hadden een normaal spraakpatroon. Tegen de ene groep werd echter gezegd dat ze niet stotterden – ook al zaten er kinderen bij die wel stotterden. Deze kinderen kregen positieve feedback:

  • Er werd gezegd dat ze niet stotterden
  • Er werd verteld dat ze over de spraakproblemen heen zouden groeien
  • Iedereen die kritiek gaf op de manier waarop ze praten, moesten ze gewoon negeren

Tegen de andere groep werd echter gezegd dat ze wel stotterden – ook al zaten er kinderen bij die niet stotterden. Deze kinderen kregen negatieve feedback:

  • Er werd gezegd dat ze alleen mochten praten als ze dat goed konden. Oftewel: zonder te stotteren

De feedback had geen effect op het spraakpatroon van de kinderen. Het had echter wel heel veel invloed op het zelfvertrouwen van de kinderen. De kinderen die positieve feedback kregen bloeiden op. Maar de kinderen die negatieve feedback kregen werden te zelfbewust, gefrustreerd en teruggetrokken. Helaas werden de kinderen na het onderzoek niet ingelicht over de echte reden van de studie om het ontstane, negatieve zelfbeeld te herstellen. Het is dan ook niet vreemd dat dit onderzoek de Monster Study wordt genoemd.

#3 Drieling of labratten?

Stel dat je altijd al het gevoel hebt gehad dat je iets mist in je leven. Op een dag kom je iemand tegen die als twee druppels water op jou lijkt. Het wordt wereldnieuws waardoor er nóg iemand die precies op jullie lijkt aan de bel trekt. Klinkt als de synopsis van een feelgoodfilm, vind je niet? Voor Bobby, Eddy en David was dit realiteit in de jaren ’80. Het verhaal kreeg alleen een nare twist.

De eeneiige drieling Bobby, Eddy en David werden bij de geboorte van elkaar gescheiden en door drie verschillende gezinnen geadopteerd. De adoptie ouders wisten echter niet dat de jongen die ze adopteerden nog twee identieke broertjes had die in een ander gezin werden geplaatst. De drie adoptie gezinnen stemden er afzonderlijk mee in om hun geadopteerde kind onderdeel te laten zijn van een – naar wat hen werd verteld – standaard onderzoek naar de ontwikkeling van geadopteerde kinderen. In de 12 jaar die volgden kwam er elke week iemand langs om de kinderen te filmen en ze aan testen te onderwerpen.

Jaren later kwam het échte onderwerp van het (grootschalige) onderzoek aan het licht: het effect van een afzonderlijke opvoeding van eeneiige meerlingen. Opgezet door de meedogenloze professor Peter Neubauer die een enorme interesse in nature versus nurture had – worden we gevormd door onze genen of door onze omgeving. Bobby, Eddy en David waren dan ook met opzet in drie enorm verschillende gezinnen geplaatst met een enorm verschil in inkomensniveau en uiteenlopende opvoedingsstijlen. Je kunt je vast wel voorstellen dat de drieling zich beroofd voelde van de kans om samen op te groeien. Dat niet alleen, ze worstelden alle drie met mentale problemen, en helaas heeft een van hen in 1995 zelfmoord gepleegd.

#4 Baby als proefkonijn

Je hebt vast weleens van het experiment van Pavlov gehoord, waarin proefhonden onbewust een reactie kregen aangeleerd. Oftewel: klassieke conditionering. In 1920 wilde de onderzoeker John Watson laten zien dat je dit ook met mensen kon doen. Het proefkonijn? De 9 maanden oude baby Albert.

Albert leek nergens bang voor te zijn, dus wat gingen de onderzoekers doen? Angst creëren in het 9 maanden oude hummeltje. Tijdens de opnames voor het onderzoek kreeg Albert verschillende dieren te zien, zoals een witte rat, een aap en een hond. Op het moment dat Albert de witte rat wilde aanraken, werd er met een hamer op een metalen staaf achter zijn hoofd geslagen waardoor hij zo erg schrok dat hij voorover viel. Toen hij de witte rat weer wilde aanraken, werd er weer op de metalen staaf achter zijn hoofd geslagen waarop hij begon te huilen. Toen ze de witte rat weer tevoorschijn toverden, begon Albert gelijk te huilen. In zijn gedachten stond de witte rat gelijk aan het enge, schrikwekkende geluid.

Angst creëren in een baby is al erg genoeg zou je denken, maar de onderzoekers zorgden er helaas ook niet voor dat het teruggedraaid werd. Onbegrijpelijk.

#5 Uithongeringsdieet

Vorig jaar werd de Canadese regering aangeklaagd voor een bizar experiment dat plaatsvond tussen 1940 en 1950. In dit onderzoek werden meer dan 1300 inheemse kinderen en volwassenen aan voedingsexperimenten blootgesteld. Klokkenluider Ian Mosby was op zoek naar de ontwikkelingen in het gezondheidsbeleid van Canada, toen hij op dit bizarre experiment stuitte.

Het experiment startte in 1942 toen onderzoekers een reservaat met 300 inheemse mensen bezochten in het noorden van Manitoba. Daar werden ze geconfronteerd met de ondervoede inheemse bevolking. De onderzoekers vermoedden dat een uitbraak van tuberculose en gevallen van blindheid daardoor waren veroorzaakt. Maar in plaats van de inheemse bevolking te helpen, gaven ze alleen aan 125 mensen voedingssupplementen om hun vermoeden te testen. Twee jaar later bleek dat de voedingssupplementen hun werk hadden gedaan. Maar daar stopte het niet.

Tot 1950 werden meer dan 1300 onwetende proefpersonen, waarvan het leeuwendeel inheemse kinderen uit internaten, aan voedingskundige experimenten blootgesteld. Ze werden op uithongeringsdiëten gezet, en ze kregen wel of geen vitaminen, mineralen en bepaalde voedingsmiddelen om de effecten daarvan op hun gezondheid te testen. Er werd ook geen medische zorg of tandzorg geboden om het onderzoek niet in ‘gevaar’ te brengen. Het gevaar voor de inheemse proefpersonen was bijzaak. Hartverscheurend, vind je niet?

Bubbles


#mindblowing #officelife #waterkoeler

Read more articles

Bubbles

JAN.31st Emma Verkuijl

Fact: lezen is hartstikke onnatuurlijk

Fact: lezen is hartstikke onnatuurlijk

Jij pakt er elke avond voor het slapengaan een boekje bij, leest in de trein de krant en kunt nog verdiept raken in een pak hagelslag. Lezen is, zou je bijna kunnen zeggen, zo normaal als ademhalen. Het is een gewoonte. Niet dus.

Bubbles

NOV.16th Emma Verkuijl

Je nies inhouden kan tot vreselijke verwondingen leiden.

Hierom moet je dus NOOIT je nies inhouden

Wat doe jij als je moet niezen? Houd je heel netjes je mond dicht om je nies weg te moffelen? Of laat je je compleet gaan? Hoewel de laatste optie niet de meest charmante is, is het wel de veiligste. Je nies inhouden kan namelijk tot vreselijke verwondingen leiden. Deze arme jongen zal het beamen.

Share this article

Author


Leeft in haar eigen bubbel, waarin de zon altijd schijnt. Droomt van een huis in de bergen met haar chileno, een grote moestuin en een roedel straathonden waar ze heerlijk achter haar laptop teksten kan tikken.

Comments